Na het douchen snel aankleden zodat de koffers echt dicht kunnen. Als alles klaar staat, gaan we ontbijten.
Hierna meldt Anja ons aan bij de conciërge, we hebben een paard en wagen nodig om met de koffers naar de haven te komen. Het was ca. 10:00u en we waren nummer 12 op de lijst.. dat wordt spannend.
Uiteindelijk ging het best vlot en om 11:15u stonden we klaar om in te checken voor de boot. Ze waren nog druk bezig met het inchecken van mensen voor de boot van 11:00u die blijkbaar vertraagd zou gaan vertrekken. Om 11:45u horen we dat iedereen die de boot van 12:30u heeft (zoals wij) pas om 12:00u in de rij mogen gaan staan... ehmmm dat is toch al bijna?
De niet zo vriendelijke medewerker drijft een aantal mensen met haast tot wanhoop en wanneer we eindelijk vooraan staan, denken anderen via de zijkant er nog tussen te kunnen komen, we hadden wel horen roepen dat de boot van 11:00u vol zou zitten... toch nog maar proberen. Kunnen we nog op deze boot mee met z'n 3-en i.p.v. met de volgende. We hebben geluk en krijgen een boardingpass.
Als laatsten komen wij aan boord. Bjørn gaat binnen zitten en Anja en Morten vinden een plekje op het dek (ze smeren zich wel even goed in want met die snelheid en wind gaat het verbranden echt hard.) Na 5 kwartier meren we aan in de haven van Padangbai. Nadat we de koffers weer hebben begint het getouwtrek... Taxi boss? Shuttle takes a long time... hierbij de koffers uit je handen trekkend.
Boos roept Rotterdamse Annie dat hij op moet zouten! en we vinden uiteindelijk de shuttlebus. De tijd die we gewonnen hadden door een boot eerder te nemen, raken we kwijt in de lange file waar we in terecht kwamen. Er blijken een aantal teams een tocht van 45 km te marcheren en er staat veel publiek langs de kant... er is geen doorkomen aan (al probeert de chauffeur het nog wel.)
Als we na een uur eindelijk door kunnen rijden, probeert de chauffeur de verloren tijd in te lopen door links en rechts in te halen. Rood licht/ groen licht... voor hem is er geen verschil! Aangekomen in Sanur vraagt hij een ieder waar ze afgezet moeten worden. Wij worden als laatste afgezet bij Puri Santrian. Echt een schitterend complex.
Na een welkomstdrankje en een verkoelend handdoekje worden we naar onze kamer gebracht.
Hier de koffer uitgepakt (we hoeven nu niet meer te verkassen) en het complex gaan verkennen. We lopen langs de zwembaden naar het strand. Er staat aardig wat wind maar we besluiten toch even te gaan relaxen op een loungebedje.
Na een uurtje frissen we ons op en gaan eten. We besluiten te gaan eten bij Apa Kabar. Het is heel erg lekker. Anja en Morten eten Steak met garnalen in knoflooksaus en Bjørn eet heerlijke loempia's en daarna een superlekkere beef rendang!
Voldaan lopen we terug en gaan lekker slapen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten