Vandaag staat de wekker op 08:30u, uitslapen dus!
We doen een beetje rustig aan en wachten in het hotel tot onze chauffeur ons komt halen om ons naar de Borobudur te brengen.
Deze boeddhistische tempel stamt uit de 9e eeuw. Het is ca. 1,5uur
rijden en de man stelt voor om de heenweg binnendoor langs dorpjes te rijden
(voor het uitzicht) en op de terugweg via de snelweg. Hij vertelt, dat als we
aankomen de verkopers vrij agressief zullen zijn en dat we gewoon nee moeten
zeggen en niet straks... ze zullen je namelijk echt onthouden!!
Hij had niets teveel gezegd.We komen de auto nauwelijks uit...
ongelooflijk, als vliegen op paardenstront! We worstelen nee-schuddend en NO-zeggend
door de menigte en worden naar de balie voor buitenlanders geleid. Hier betalen
we uiteraard het veelvoudige van wat een ingezetene betaalt (krijgen Morten nog
wel voor de helft naar binnen als student) maar dan kan je wel kiezen uit
gratis water, koffie of thee. Ook hierna worden onze paspoorten bekeken en
kunnen we naar binnen. Of toch niet! Eerst krijgen we nog een sarong omgeknoopt
omdat onze knieën zichtbaar zijn.

De tempel is erg mooi gerestaureerd (men is nog wel bezig) maar
wij worden er niet echt door gegrepen. Moeten dan ook eerlijk bekennen dat we
niet zulke liefhebbers zijn van dit soort historie.


In de tempel was ook verder niets te zien.
Een hoop stenen van hetzelfde. We lopen richting uitgang en bekijken nog even het museum. Bij de uitgang wordt het echt uitdagend... je wordt door een doolhof van marktkraampjes geleid en iedereen wil wat aan je verdienen... Blik op 0, verstand op oneindig en gaan... Het "No thank you" wordt bijna een mantra!
In de tempel was ook verder niets te zien.
Een hoop stenen van hetzelfde. We lopen richting uitgang en bekijken nog even het museum. Bij de uitgang wordt het echt uitdagend... je wordt door een doolhof van marktkraampjes geleid en iedereen wil wat aan je verdienen... Blik op 0, verstand op oneindig en gaan... Het "No thank you" wordt bijna een mantra!
Terug richting Jogja vraagt de chauffeur of we nog een klein
tempeltje willen bezoeken, wel ja, dat kan wel even. Hij laat ons wat bomen
zien en een primitieve waterput... maar het systeem werkt wel.
We maken snel een foto van het tempeltje en zoeken de auto weer
op. We moeten nog wel even
IDR 3.500,- (€0,23) p.p. betalen en gaan weer op pad. Het blijkt, dat deze ticket ook geldig is voor de volgende tempel... ook door kijken we even rond en Morten koopt daar zijn zo begeerde seraung (rijstplukkers hoed.) Ook zien we nog een prachtige oude boom van ca. 100 jaar oud.

IDR 3.500,- (€0,23) p.p. betalen en gaan weer op pad. Het blijkt, dat deze ticket ook geldig is voor de volgende tempel... ook door kijken we even rond en Morten koopt daar zijn zo begeerde seraung (rijstplukkers hoed.) Ook zien we nog een prachtige oude boom van ca. 100 jaar oud.
Hierna geven we aan, aan de chauffeur, dat het mooi geweest is en
dat we terug naar het hotel willen.
We frissen ons op en gaan op zoek naar wat te eten. De chauffeur
had wat aangeraden maar dat was te ver lopen en we hebben om 19:00u een massage
geboekt.
Uiteindelijk wordt het na veel rondlopen toch maar een stuk
gefrituurde kip... we hebben immers haast.
We hadden gisteren al gehoord dat er vanavond 2 mensen aanwezig
waren voor de massages dus Anja en Morten mochten eerst. Na een uur kwam Morten
als eerste naar buiten en was het de beurt van Bjørn. Anja had mazzel en werd
gewoon 1,5 uur gemasseerd. Bjørn en Morten een uur.
Dus totaal hebben deze mensen 3,5 uur moeten masseren. Het was die IDR 225.000,- (€15,-) veel meer dan waard. Het masseren werd afgesloten
met een kopje gemberthee om lekker warm te worden van binnen. Verrassend lekker
eigenlijk.
In het hotel aangekomen snel gaan slapen want daar waren we wel
aan toe!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten