Dag 4: Bandung, zwavelbron Tangkuban

Vandaag mogen we iets langer slapen. Om 09:00 u hebben we met de chauffeur afgesproken. Jammer dat we dan om 05:30 rechtop in bed zitten door de herrie van het ochtendgebed. Gelukkig vallen we snel weer in slaap. Om 08:45 zitten we beneden te wachten op het ontbijt. En dan eet je op je nuchtere maag nasi goreng, een gebakken eitje, wat komkommer en tomaat. Ja het ontbijt in Azië is nog steeds niet ons favoriet. Wij missen dan toch ons boterhammetje of bakje yoghurt.

Eerst gaan we nog even langs het Ursulinen klooster om een poging te wagen binnen te komen. Bjørn loopt met de chauffeur mee naar binnen maar komt helaas onverrichter zaken weer naar buiten. We hadden een aantal dagen van te voren een afspraak moeten maken. Bjørn kon nog wel zien dat er aan de binnenkant van het klooster niets veranderd is in vergelijking met de foto’s van vroeger. We maken nog wat foto’s van de buitenkant en rijden dan weer verder.

Ook wilden we graag een bezoek brengen aan de zwavelbron. De chauffeur waarschuwt ons dat dit voor toeristen best een prijzige excursie is. 

 Je betaalt entree en als je naar de 2^e laag wilt betaal je nog eens extra en ben je verplicht met een gids te gaan. We hadden al in Nederland begrepen dat dit zo was maar dat het wel de moeite waard was.

Onderweg in Bandung komen we trouwens een hoop straten tegen met Nederlandse invloeden. Zo ook een oud warenhuis van de Vries. 

Ook zien we het oude Savoy hotel daterend uit 1888. We stappen even uit om wat foto’s te maken. Dan valt mijn oog op een boek van een marktverkoper langs de weg. Het is een oud aardrijkskunde schoolboek. We willen het graag hebben en onderhandelen wat over de prijs.

Na een uurtje rijden komen we aan bij de zwavelbron. Het ziet er prachtig uit maar je ziet ook gelijk dat het mega-toeristisch is. 

We worden gelijk benaderd door een gids en begon gelijk in gebrekkig Nederlands te communiceren. De bovenste laag van de bron was in 2013 voor het laatst actief. We kijken wat rond en besluiten mee te gaan met de gids naar de andere laag 1,2 km lager dan waar we nu waren. De chauffeur zegt ons beneden op te wachten. De treden en weg naar beneden zijn niet de meest comfortabele manier voor je enkels en knieën maar we hebben wel een prachtig uitzicht. De gids laat ons zien hoe het hout van de varen eruit ziet. Echt prachtig alsof het hout in mooie vormen gesneden is maar dan is het van nature al zo. Ook zien we gemberplanten...

...en citronella. Gelukkig hebben we hier geen geur tv want de lucht van de zwavel is echt als rotte eieren.

Wanneer we beneden aankomen kopen we een ei dat we in de zwavelbron kunnen koken. 

Morten en ik gaan met onze voeten in een bron maar moeten dit heel voorzichtig doen aangezien deze zeker als 45 graden aanvoelt. We krijgen wat klei in onze handen van de gids en smeren                                                onze benen hiermee in. Het blijkt heel goed voor                                            je huid te zijn.

Na een half uurtje rusten gaan we terug. Gelukkig hoeven we niet alle trappen meer op maar voldoende om met deze temperatuur jezelf te voorzien van een goede workout. Het plan was om naar Bandung terug te rijden maar de chauffeur vraagt of we bij een Kopi Luwak farm willen kijken. Natuurlijk wil Bjørn dat! 

Kopi Luwak is koffie gemaakt van                                                                  koffiebonen die door een civetkat                                                                    zijn gegeten en weer uitgepoept                                                                        zijn... 

We gaan met een kleine en een grote Civetkat op de foto en leren hoe het hele proces werkt. De katten eten 2x per week een halve kilo koffiebonen. De schil (bes) eten ze niet en de koffiebonen worden heel doorgeslikt en uitgepoept. Door de enzymen in de maag wordt de caffeine afgebroken en na 7x wassen en 2 vliesen die eraf moeten blijft de 

koffieboon over. deze worden met     de hand gesorteerd en daarna             gebrand. Het is een erg zachte (en     gezonde) koffie. Erg leuk om te zien en lekker om te drinken.

Nu is het tijd om terug naar Bandung te rijden, waar we bij een winkelcentrum worden afgezet om even wat winkels te bekijken en iets te eten. Na het eten gaan we terug naar het hotel en spreken met de chauffeur af dat hij ons morgen om 07:00 u komt halen. De rit naar Pangandaran duurt namelijk zo’n 7 uur per auto. En dan te weten dat het slechts 240 km zijn maar dan wel zonder snelwegen.